vlnr Miranda Pronk ,Clara Fetter en Lone Vaerndal
vlnr Miranda Pronk ,Clara Fetter en Lone Vaerndal

De smaak van de buitenlandse marathons hebben wij (Lone, Clara en Miranda) van de groep van Eric Walther, goed te pakken. Na een mooi en warm avontuur in Berlijn vorig jaar op dezelfde datum, viel de keuze nu op Madrid omdat die stad voor ons alle drie nieuw was en, zo dachten we, een aangenaam klimaat moest hebben! De Movistar Medio Marathon vond dit jaar plaats op zondag 7 april en is qua grootte vergelijkbaar met de CPC.

De halve marathons die ik tot nu toe in het buitenland heb gelopen waren altijd internationale wedstrijden, met informatie in alle talen en ook meestal supergoed georganiseerd. Even anders was het met deze wedstrijd! De mails waren voornamelijk in het Spaans, maar na wat uitpluiswerk kwamen we achter het belangrijkste: het adres waar de startbewijzen konden worden opgehaald.

Op zaterdag 6 april komen we alle drie in Madrid aan. Eerst maar eens die startbewijzen ophalen. Op zo’n plek is de sfeer altijd goed. Er worden goodiebags uitgedeeld met net even weer andere gadgets en je komt in de mood voor de wedstrijd met al die gelijkgestemden. Nog even een voetcrème kopen, een regencape, bars met supplementen en natuurlijk mooie hardloopkleding! Het blijkt de volgende morgen heel koud te worden, dus wat extra kleding voor het S/F-gebied kan geen kwaad. De startbewijzen zijn in ieder geval aanwezig, dat is al een pak van ons hart. Onze namen stonden op de lijsten aan de muur. Leuk om te zien!

Nu alle praktische voorbereidingen zijn gedaan, gaan we wel lekker eten in de avond, maar we voelen alle drie behoorlijke spanning voor morgen, matchday! Vragen komen op: waarom doen we dit eigenlijk, en: jakkes, kunnen we nu echt niet een wijntje nemen? Beter een pastaatje vanavond dan die heerlijke tapas… We focussen ons maar op morgenmiddag en -avond. Dan gaan we nog heerlijk relaxed van Madrid genieten!

Op zondagochtend 7 april gaat de wekker… Ik doe de gordijnen open in ons appartement en donkere wolken trekken aan ons voorbij. Jammer, maar voor mij in ieder geval heerlijk weer om te rennen! Alle kleding ligt al klaar, toch maar in korte broek ondanks de 6 graden…
Om 8.30 uur vertrekken we naar het S/F-gebied. Nog veel meer lopers zijn al de been. Vlakbij het Museo de Prado is het een drukte van belang, 20.000 lopers, toiletten, bagage-afgifte… we zijn gespannen, laat het startschot maar komen.
Iets na negenen gaan we over de start! Opzwepende muziek geeft mij altijd een kick, ik heb er een soort van zin in… Om ons heen horen we alleen maar Spaans, er zijn heel weinig buitenlanders!

Ik begin rustig aan mijn eerste behoorlijke stijging, mijn hartslag komt al boven de 170, nu dus al, denk ik bij mezelf… We hebben als road runners veel voordeel bij het trainen in de duinen, maar dit zijn behoorlijk pittige heuvels, zeker voor een stad. Madrid is de hoogst gelegen hoofdstad van Europa.
Maar na een stijging komt ook altijd een daling en hoe fijn is dat! Pas vergroten, relaxed naar beneden lopen, en pik je voordeel hiermee, andere techniek. Het parcours is kaarsrecht, maar er is dus veel hoogteverschil. We rennen een stuk het centrum uit en komen in de moderne en zakelijke buitenwijk. De bands langs het parcours zorgen altijd voor een heerlijke aanmoediging, het lopen gaat dankzij de kou heel lekker. Het regenen is gestopt en inmiddels vliegen de kilometers aan me voorbij. Ik passeer het 18km-punt, dit is altijd het punt dat ik stuk ga. Mezelf aanpraten dat ik geen zin meer heb, waarom doe ik dit, ik stop ermee! Maar vandaag gaat het prima en heb zelfs zin om bij de laatste behoorlijke heuvel die eraan komt de pas erin te zetten.
De laatste kilometers gaan prima en ik durf te versnellen. Maar helaas: 300 meter voor de finish zorgt een kuitkramp ervoor dat mijn snelle pas afneemt. Het maakt niet uit, ik ben er bijna en denk, niet zeuren, lopen!

Het gevoel over een finish te komen is toch euforisch, wat heerlijk dat we alle drie goed en wel hier in het verre Spanje deze prestatie hebben geleverd. Volgend jaar weer op zoek naar een andere mooie stad, maar Madrid was wel echt de moeite waard!

Miranda Pronk